جادوگر

باور نکن تنهاییت را...

malihe — Fri, 21 Dec 2007 09:21:16 GMT

باور نکن تنهائیت را

من در تو پنهانم تو در من

از من به من نزدیکتر تو

از تو به تو نزدیکتر من

باور نکن تنهائیت را

تا یک دل و یک عهد داریم

تا در عبور از کوچه عشق

بر دوش هم سر می گذاریم

دل تاب تنهایی ندارد

باور نکن تنهائیت را

هر جای این دنیا که باشی

من با توأم تنهای تنها

من با توأم هر جا که باشی

حتی اگر با هم نباشیم

حتی اگر یک لحظه یک روز

با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار و بگذر

با من بیا تا کعبه دل

باور نکن تنهائیت را

من با توأم تنهای تنها

jadoogar — Thu, 01 Nov 2007 21:59:32 GMT

از جداشدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ
گریه کردمو نوشتم نازینم یا تو یا مرگ
به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار
تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار
بنویس مهلت موندن یه نفس بود
سهم من از همه دنیا یه قفس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم
سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم
من که تو بن بست غربت
زخمی از آوار پاییز
فکر چشمای تو بودم
با دلی از گریه لبریز
شب عاشقونه ی من که حروم شد
مهلت بودن با تو که تموم شد
ندونستم باید از تو می گذشتم
وقتی از غربت چشمات می نوشتم
بنویس مهلت موندن یه نفس بود
سهم من از همه دنیا یه قفس بود

با عشق

malihe — Sun, 28 Oct 2007 13:07:40 GMT

روز چهارشنبه یه پسری آمد جلوی باجه ی من واسه افتتاح حساب،تا چشمم بهش افتاد واسه یه لحظه قلبم وایساد اگه گفتی چرا؟
خیلی شبیه تو بود

البته خودت میدونی خوشکل تر از خودت تو دنیا واسه من وجود نداره ولی این خیلی شبیه تو بود

مخصوصا موهاش‌..قدش....موهاش

علی من داشتم غش میکردم یه لحظه فهمیدم چقدر دلم برا ت تنگ شده و خودم نمیدونستم

افتتاح حساب که تموم شد بهش گفتم دو روز دیگه بیا اگه جواب استعلامت آمده باشه بهت دسته چک میدم

دوباره امروز امد نمیدونستم کار اونو انجام بدم یا به دل خودم برسم کاشکی لااقل موبایل داشتی این وقتها به داد دلم می رسیدی

همه ی صحنه های تهران آمد جلوی چشمم دیگه دل و دماغ کارو نداشتم

من عاشق این حس عاشق شدنم هستم

بیا ای عشق!

مرا با تو حرفیست،آه ای عشق!خسته از سایه ی قفسم، آه ای کاش ببارد آفتاب! ای کاش شبی باران از پشت این پنجره عبور کند.

بیا ای عشق! بیا ، با گل شقایق و اقاقیا...

jadoogar — Fri, 19 Oct 2007 19:50:42 GMT

اگه باز به تو بد کرد دلم این دل سرگشته ی حیرون ببخشش که پشیمونه پشیمونه پشیمون
اگه این دل غافل واسه یار دیگه خون شد و گریون ببخشش که پشیمونه پشیمونه پشیمون
نسوزون دل دیوونم و حیفه به آتیش نکشون خونم و حیفه
یه قلب بی وفا دل من نمی تونه باشه دل از تو جدا دل من نمی تونه باشه
همه مردم شهر می دونن واسن خدایی دل من به خدا بی خدا نمی تونه باشه
نسوزون دل دیوونم و حیفه به آتیش نکشون خونم و حیفه

just for ALI

jadoogar — Mon, 15 Oct 2007 14:49:18 GMT

لحظه ی دیدار

jadoogar — Sat, 13 Oct 2007 01:21:56 GMT

لحظه ی دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام ، مستم
باز می لرزد ، دلم ، دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های ! نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ
های ، نپریشی صفای زلفکم را ، دست
و آبرویم را نریزی ، دل
ای نخورده مست
لحظه ی دیدار نزدیک است

. . .

jadoogar — Thu, 11 Oct 2007 06:26:18 GMT

واسه منه بریده از صف عشق

تو یک ندای عاشقانه بودی

واسه بیدار باش این دل خواب

واسه من بهترین بهانه بودی

از وقتی می دونم تورو دارم

بیشتر به خودم امیدوارم

آفتابی

jadoogar — Tue, 09 Oct 2007 07:57:18 GMT

اگر کمی فرصت باشه

آُفتاب هنوز زیاد میاد

اگر کمی فقط کمی

دلت بخواد ، دلت بخواد

...

jadoogar — Mon, 08 Oct 2007 13:22:18 GMT

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید ، نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
نفس ، کز گرمگاه سینه می آید برون ، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟
مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم
منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور
منم ، دشنام پس آفرینش ، نغمه ی ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم
حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نیست ، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است
حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

جواب پست قبلیت

jadoogar — Wed, 26 Sep 2007 21:47:18 GMT

بخواب اي نازنينم ...

مهربانم...

دلنشينم ...

منم من عاشقت .

آرام باش اي بهترينم من اينجا مست مستم مست و بي پروا

شبانگاهان منم گرماي عشقت را درون بسترم خواهان

همان شبها كه من مست حضور تو... نياز تو... دو چشم دلنواز تو ...

خيابان را چو مستان نعره زن طي مي كنم شايد تو را در حاله اي از نور من ديدم

ولي اي كاش مي بودي و من نعره زن از مستي عشق تو اينجا باز در كنج قفس رويا نمي چيدم

من امشب وحشي ام ساقي ز مي ، از عشق، از بازي نامردان اين دنيا ز بدگويان كه مي گويند در دل من هوسبازم ...

با عشق